Mardin beni iyi anlamda çok şaşırttı, büyüledi aynı zamanda çok büyük hayal kırıklığına uğrattı.

İlk yola çıktığımda açıkçası neyle karşılaşacağım konusunda hiçbir fikrim yoktu. Önyargılarımı çantama doldurdum ve yola çıktım. Şehir Türkiye-Suriye sınırında. Sıfıra sıfır hocam karşı taraf direkt Suriye. Hatta öyle ki insanlar için dolmuşa binip bir durakta inmek gibi sınırı geçmek. Burada birçok etnik gurup beraber yaşıyor. Birbirleriyle yakınlıklarından emin olamadım ancak beraber bir uyum geliştirdikleri aşikar.

Halkın bir bölümü birden fazla kez evlilik yapıyor. Bu durum Mardin'de oldukça normal. Örneğin bize kendi ailesini anlatan şoförümüz ilk evliliğini 13 yaşında yapmış. 11 tane çocuğu varmış ve 36 yaşındaymış. 3 eşini 3 farklı eve yerleştirmiş, hayatını 3 evin arasında gidip gelerek sürdürüyormuş. Bu durum Ankara'dan birkaç saatlik yolculuklar değil sanki zamanda asırlarca geriye gitsem karşılaşacağımı düşündüğüm bir durumdu.

Şehir mimarisi genellikle sarımtırak taşlardan oluşuyor. Taş işçiliği eskiden bugüne geldikçe kalitesinden ödün vermiş gibi görünüyor ancak yapılar görsellerde de görebileceğiniz gibi birbiriyle uyumlu. Burada kendi kulağımla 4 farklı dilin konuşulduğuna şahit oldum. İçtiğim en güzel kahvelerden bazılarını içtim. Zamanda şöyle birkaç yüzyıl geriye gittim geldim.

Buraya kadar çok iyi, ancak şehir popüler kültüre teslim olmuş. Yukarıda bahsettiğim taş yapıların her birinin çatısında birer video platformu, bir tarafta kültürel müzikler çalarken bir tarafta daha varlığından benim bile haberimin olmadığı popüler kültür şarkıları. Mardin'in çiğköftesini övmüştü bir arkadaşım. Denemek için Mardin'in altını üstüne getirdim. Birkaç tane mahalle arası az iş yaptığı hazır beklettiği malzemenin miktarından anlaşılan çiğköfte dükkanıydı tek gördüğüm. Sokaktaki insanlara sorduğumda beni Ankara'da görmeye alışık olduğum zincir bir çiğköfteciye yönlendirdiler. Üzücü. Turist çekebilmek için adeta kendi değerlerini suya yatırmış Mardin. Çok güzel şeyler gördüm, göreceğimden bile haberimin olmadığı, ve onların yok oluşuna şahit oldum.

Mardin'e sonraki gelişimde umarım fikrim değişir.